( فاللّه اللّه أن تشكوا إلى من لا يشكي شجوكم و لا ينقض برأيه ما قد ابرم لكم ) شكايت نزد كسى كه كارى برايتان نمىتواند انجام دهد و سود و زيانى برايتان ندارد ، نادانى است . ( و لا ينقض برأيه ما قد أبرم لكم ) همچنين است شكايت نزد كسى كه دانشى در دين و تجربه‌اى در زندگى ندارد ؛ زيرا او نمىتواند عقيده فاسد و انديشه اشتباهى را درست كند . ( إنّه ليس على الإمام إلّا ما حمّل من أمر ربّه ) حاكم تنها درباره پنج امر ، نزد خدا پاسخگو خواهد بود : 1 - ( الإبلاغ في الموعظة ) در امر به معروف و نهى از منكر ، كوتاهى نكند . 2 - ( و الاجتهاد في النّصيحة ) بين افراد رعيت مساوات برقرار سازد و از منافع مادى و غيرمادى آنان حمايت كند و همگان را به سوى زندگى برترى رهنمون سازد . 3 - ( و الإحياء للسّنّة ) بر مبناى كتاب و سنت و نه هوى و هوس خويش قانون وضع كرده و حكم راند . 4 - ( و إقامة الحدود على مستحقّيها ) هر متهمى تنها پس از ثابت شدن جرمش مجرم شناخته مىشود و در اين صورت فقط خودش كيفر مىشود و به خانواده و دوستانش تعرض نمىشود . 5 - ( و إصدار السّهمان على أهلها ) درگذشته بيت المال در بين سپاهيان و عموم مردم تقسيم مىشد . امروز دولت ، بيت المال را در مصالح عمومى مانند كشاورزى ، بهداشت ، آموزش و . . . مصرف مىكند . معناى عبارت پيش گفته آن است كه اموال بين مستحقين آن تقسيم شود . طبرى مىگويد : « هنگامى كه مردم براى بيعت نزد امام عليه السّلام گرد آمدند ، به آنان فرمود : « من ، از عمارت بر شما بيزار بودم ولى شما